28.09.2021
Marantowate to rodzina roślin z rzędu imbirowców, do której należy setki gatunków i tysiące odmian roślin. Najczęściej spotykane w uprawie to Maranty, Goeppertie (według starej systematyki Calathea), Stromanthe oraz Ctenanthe.
Wśród marant wyróżniamy dwa podstawowe gatunki. Leuconeura oraz kerchoveana. Maranty są roślinami prostymi w uprawie.
Maranty to tańczące rośliny. W ciągu dnia możemy zaobserwować ich ciekawe zachowanie polegające na podążaniu pędów i liści za zmieniającym położenie światłem. Są roślinami prostymi w uprawie i nie wymagają dużo światła dziennego, świetnie rosną w półcieniu. Musimy pamiętać aby zapewnić im stale wysoką wilgotność powietrza i ciepło, ponieważ są roślinami, które w środowisku naturalnym porastają poszycia tropikalnych lasów.
Wśród rodzaju Goeppertia wyróżniamy kilkadziesiąt gatunków roślin. Większość z nich to rośliny niezwykle barwne i dekoracyjne. Duże, cienkie liście osadzone na długich ogonkach liściowych, które podążają w ciągu dnia za światłem to główna cecha tych roślin.
Calathea podobnie jak maranty porasta poszycia lasów deszczowych. Najlepiej czuje się w półcieniu. Roślinie sprzyjają stabilne, wysokie temperatury (22-30 stopni) oraz wysoka wilgotność powietrza, która jest kluczowa dla prawidłowego oraz zdrowego rozwoju liści.
Rośliny z rodziny marantowatych w tym Calathea / kalatea, goeppertia i maranty są znane ze swojej miłości do wilgotnego, ciepłego środowiska z rozproszonym światłem, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę ich pochodzenie z tropikalnych lasów. Najlepiej odnajdą się na stanowisku jasnym / bardzo jasnym, bez bezpośredniej operacji słonecznej.
Dla roślin z rodziny marantowatych, które cenią sobie wilgotne, ale dobrze przepuszczalne podłoże, stworzenie odpowiedniej mieszanki będzie najlepszym rozwiązaniem. Podłoże powinno być zatem przepuszczalne oraz dobrze natlenione.
Podstawowymi składnikami powinny być: ziemia torfowa (torf wysoki), włókno i czipsy kokosowe, perlit, keramzyt, wermikulit.
Jeżeli zastanawiasz się jak podlewać rośliny z rodziny marantowatych to najlepszą odpowiedzą będzie tu zasada „wilgotno, ale nie mokro”. Marantowate podlewamy wtedy, gdy podłoże po poprzednim podlewaniu zdąży przeschnąć. Nie doprowadzamy nigdy do stania rośliny w wodzie jak i nie możemy dopuścić do skrajnego przesuszenia.
W sezonie wzrostu rośliny nawozimy nawozami ze składnikami micro (cynk, miedź, mangan, molibden, żelazo, wapń) i makro (azot, fosfor, potas), co drugie podlewanie. Poza sezonem możemy zmniejszyć intensywność.
Rośliny typu calathea, czy maranty porastają głównie strefy tropikalne, dlatego docenią ciepłe pomieszczenia oraz stanowiska, na których utrzymuje się stała, wysoka wilgotność powietrza.
Wszystkie gatunki pośród marantowatych to rośliny dość łatwe w uprawie. Bezwzględnie należy zapewnić im odsłonięte od bezpośredniej operacji słonecznej stanowisko oraz wysoką wilgotność powietrza. Rośliny te docenią także stale wilgotne, ale nigdy mokre podłoże. Chwilowe przesuszenie podłoża szybko skutkować będzie obsychaniem brzegów blaszki liściowej. Potrzeba więc systematyczności i sumienności w opiece.
Marantowate podatne są na patogeny grzybowe oraz szkodniki owadzie. Najpopularniejsze z nich to różnego rodzaju zgnilizny w przypadku chorób grzybowych oraz przędziorki, wełnowce, wciornastki i skoczogonki w przypadku agrofagów owadzich.
Sprawdź ja radzić sobie z inwazjami w naszym wpisie: Szkodniki roślin doniczkowych
Aby uniknąć chorób grzybowych należy przede wszystkim unikać zraszania roślin, wycierać stojącą na liściach wodę oraz pilnować tego by rośliny nie stały w wodzie / nie były przelane.
Marantowate jak wszystkie imbirowce są roślinami szybko rosnącymi i wymagającymi stałego dostępu do substancji odżywczych. W sezonie wzrostu kluczowe jest nawożenie roślin co drugie podlewanie, odżywkami o pełnym składzie: NPK (azot, fosfor, potas) + Składniki Micro (wapń, cynk, miedź, mangan, molibden, żelazo - taki skład znajdziemy w większości nawozów przeciw chlorozie / żółknięciu liści).
Marantowate są bardzo łatwe do rozmnożenia. Większość goepperti rozmnażamy poprzez oddzielenie sadzonek wokół rośliny matecznej czyli przez tak zwany podział bryły korzeniowej. Maranty zaś możemy rozmnażać przez sadzonki cięte pozyskiwane z matecznika. Sadzonka taka musi być pobrana w odpowiedni sposób. Roślinę tniemy zawsze tak aby materiał rozmnożeniowy posiadał kawałek pędu, węzeł oraz liść. Sadzonki pobrane bez węzła nie ukorzenią się i nie wyprodukują nowych pędów wzrostowych.
Dowiedz się więcej na temat roślin domowych, a także ich uprawy i pielęgnacji